دین اسلام

کعبه در مکه

کعبه در مکه

نقطه آغاز اسلام در سال ۶۱۰ میلادی است.دین اسلام در مکه توسط محمدبن عبدالله معرفی شد.حضرت محمد با اعلام توحید در سرزمین بت پرست عربستان ندای یگانه پرستی را بلند کرد.حضرت محمد خود را آخرین فرستاده خدا و اسلام را آخرین دین معرفی کرد.مسلمانان محمد را احیاء کننده ایمان توحیدی خالص ابراهیم، موسی، عیسی و دیگر پیامبران می‌دانند.

تاریخ اسلام در زمان حضرت محمد دو دوره کاملا مشخص دارد:
نخستین دوره اسلام دوره سیزده ساله سکونت و تبلیغ پیامبر اسلام در مکه است. در این دوره پیامبر سه سال به صورت مخفی به دعوت مشغول بود. بعد از سه سال خداوند او را مأمور کرد بستگان نزدیکش را به اسلام دعوت کند.
در ربیع الاول سال سیزدهم بعثت، پیامبر به مدینه هجرت کرد و با همراهی ساکنان مدینه نخستین حکومت اسلامی را بنیان نهاد. اصحاب پیامبر در مدینه دو گروه بزرگ بودند که با نام مهاجران و انصار شناخته می‌شدند. اکثر جمعیت انصار از دو قبیله بزرگ اوس و خزرج بودند.
کتاب مقدس مسلمانان قرآن نام دارد که حاوی آیاتی است که از طرف خداوند به حضرت محمد وحی شده است.بنا به باور مسلمانان اولین آیات در غار حرا در مکه و توسط فرشته ای بنام جبرئیل بر محمد نازل شد.این کتاب معجزه حضرت محمد میباشد. در اعتقاد مسلمانان این آیات یکبار بطور کامل در شب قدرو همچنین در طول ۲۳ سال بر وی نازل شده است.آیات قرآن شامل دو دسته است:
آیات مکی: آیاتی که در دوران ۱۳ ساله نخست بعثت که حضرت محمد در مکه بود بایشان نازل شد.
آیات مدنی: آیاتی که در دوره ده سال دوم بعثت که حضرت محمد در مدینه سکونت داشت بر وی نازل شد.
اسلام هر فردی را که شهادتین را به زبان بیاورد و به یگانگی خدا و رسالت محمد گواهی بدهد مسلمان میشناسد.در اسلام دو واژه مسلمان و مومن وجود دارد که بیانگر نوع و سطح اعتقادات دینی است. هر فرد با گفتن دو جمله «اشهد ان لااله الا الله» و «اشهد ان محمدا رسول الله» وارد دین اسلام می‌شود. ذکر این جملات در واقع شهادت دادن به یگانگی خداوند و رسالت پیامبر اسلام(ص) است. بدون این کار فرد از دایره اسلام خارج است و کافر محسوب می‌شود.این تعریف از مسلمان بیان نخستین مرتبه از پذیرش اسلام است. در این مرحله حتی ممکن است بین باور قلبی فرد با آنچه در زبان می‌گوید تفاوت وجود داشته باشد. به این معنا که اسلام آوردن مرحله ابتدایی و ظاهری در پذیرش شریعت خاتم به وسیله اظهار شهادتین است اما ایمان علاوه بر این، مستلزم اعتقاد قلبی و باطنی است. اسلام آوردن پذیرش و اطاعت زبانی و جوارحی است خواه همراه با اعتقاد قلبی باشد و خواه نه اما ایمان، خضوع و اطاعت توأم با اعتقاد قلبی است.

در قرآن نیز به تفاوت دو مفهوم اسلام و ایمان اشاره شده است. طبق آیه۱۴ سوره حجرات اسلام نسبت به ایمان عام تر است و جایگاه ایمان قلب است چنانکه جایگاه اسلام اعضا وجوارح است. به بیان دیگر اسلام امری است ظاهری ولی ایمان امری است قلبی و باطنی.
واژه اسلام از ریشه< س- ل- م> به معنای صحت و عافیت و دوری از هرگونه عیب و نقص و فساد است و به معانی انقیاد، اطاعت کلی و بی‌قید و شرط و تسلیم محض بودن، اذعان به حکم الهی و اخلاص در عبادتبه کار رفته است.اسلام به معنی تسلیم در برابر خداست. اسلام دین قانون و عمل است، نه ریاضت و رهبانیت.کلمه اسلام در قرآن به کار رفته است و طبق آیات قرآن هر دینی به جز اسلام غیرمقبول است و بعد از آمدن اسلام، تنها دین معتبر نزد خداوند اسلام است.( سوره آل عمران آیه ۱۹)
مجموعه اعتقادات اسلامی در سه اصل کلی توحید، نبوت و معاد دسته‌بندی می‌شوند که به آنها اصول عقاید گفته می‌شود. یعنی چیزهایی که هر مسلمان باید بدانها معتقد باشد.
۱-توحید
در جهان‌بینی اسلامی مهم‌ترین اعتقاد “توحید” یعنی باور به خدای واحد است. در اعتقادات اسلامی خدا خالق همه هستی و پروردگار آن است.نه زاده شده است و نه فرزندی دارد.شریک ندارد.شنوا و بینا و زنده و پاینده و حاضر است و از رگ گردن به انسان هم نزدیکتر میباشد.
۲-نبوت
مسلمانان معتقدند خدا برای هدایت نوع بشر افرادی را برگزیده و به عنوان پیامبر به سوی انسان‌ها فرستاده است. این افراد در ادبیات اسلامی نبی و رسول نامیده می‌شوند. تعداد پیامبران الهی یکصد و بیست و چهار هزار نفر است که پنج نفر از آنان اولوالعزم بوده و آیین‌ها و کتاب‌هایی را آورده‌اند.
۳-معاد
اعتقاد به زنده‌شدن مردگان و زندگی پس از مرگ جزو اصول باورهای دین اسلام است. در باور مسلمانان انسان پس از مرگ به جهان برزخ میرود و تا فرا رسیدن روز حسابرسی یعنی قیامت در آنجا می ماند.روز قیامت که همراه با حوادثی اتفاق می افتد روز رسیدگی به حساب همه انسانهاست.در این روز بعد از بررسی نامه اعمال انسان یا وارد بهشت می شود یا وارد جهنم.
عبور از پل صراط در روز قیامت نیز از باورهای اسلامی است.
اعتقاد به وجود فرشتگان، قضا و قدر،عالم ذر، خلقت حضرت آدم از خاک و ادامه نسل انسان از حضرت آدم و حوا نیز جزو اعتقادات همه یا اکثر مسلمانان به شمار می‌رود. در باور اسلامی عالم ذر دنیایی است که ارواح قبل از حلول در جسم داخل رحم مادر در آنجا زندگی میکنند.

در متون قرآن و اعتقادات اسلامی موجودی بنام شیطان وجود دارد که منبع و منشاء شر و بدی است و همواره سعی دارد که انسان را به فساد و گمراهی بکشاند.شیطان از نسل جن میباشد.بر اساس اعتقادات مسلمانان جن یکی از مخلوقات خداست.آیات متعددی از قرآن شیطان را دشمن بزرگ و آشکار فرزندان آدم معرفی میکند.شیطان با فریب دادن آدم و حوا موجب اخراج آنان از بهشت شد.

نماز از ارکان عبادی مسلمانان است که در پنج نوبت صبح،ظهر،عصر،مغرب،شام و جمعاًدر هفده رکعت ادا میشود.نمازهای روزانه جزو نماز واجب شمرده میشوند.نماز به جماعت در اسلام از اهمیت والایی برخوردار است.مسلمانان در موقع نماز رو به خانه کعبه در مکه که قبله نامیده میشود می ایستند.
مسلمانان در یکماه بنام ماه رمضان روزه واجب میگیرند که از اذان صبح تا اذان مغرب از خوردن و آشامیدن خودداری میکنند.
مراسم حج یکی دیگر از ارکان عبادی اسلام است که نوع واجب آن برای کسانی است که توان مالی کافی دارند.این افراد را مستطیع می گویند که حج بر ایشان واجب است.حج واجب را حج تمتع می نامند.
حج مجموعه‌‌ای از اعمال است که در ماه ذی‌الحجه در شهر مکه و اطراف آن انجام می‌شود.اصل حج تمتع سیزده جزء دارد:
۱. احرام ۲.وقوف در عرفات ۳. وقوف در مشعرالحرام ۴. رمی جمره ۵.قربانی ۶.حلق یا تقصیر ۷.طواف. ۸.نماز طواف. ۹.سعی بین صفا و مروه. ۱۰.طواف نساء ۱۱.نماز طواف نساء. ۱۲.بیتوته در منا ۱۳. رمی جمرات
در اسلام چهار ماه قمری ذی‌القعده، ذی‌الحجه، محرم و رجب ماه‌های حرام هستند. در این چهار ماه به‌جز برای دفاع جنگ کنار گذاشته می‌شود.
محل عبادت مسلمانان مسجد نام دارد که مرکزی است برای اجتماع مسلمانان جهت انجام فرائض و واجبات دینی.
مسلمانان به دو فرقه بزرگ شیعه و سنی تقسیم میشوند که اختلافات فقهی با هم دارند.
فقه، دانش به دست آوردن احکام شرعی اسلامی فرعی، با روش‌های معینی از منابع فقه است. واژه فقه به معنی درک کردن و فهمیدن عمیق است.
در فقه به هر عمل اختیاری که انسان می‌تواند انجام دهد، یک حکم فقهی را نسبت می‌دهند.روش تقسیم احکام فقهی قرار زیر است:

جائز: کارهایی که یک مسلمان اجازه دارد انجام دهد که خود سه دسته‌اند:
مباح: انجام دادن و انجام ندادن آن کار از نظر دین مانعی ندارد.
مکروه: ترک کردن آن کار بهتر است ولی انجام دادن آن نیز مجاز است.
مستحب: انجام دادن آن کار بهتر است اما انجام ندادن آن هم اشکال شرعی ندارد.
واجب: باید آن کار انجام شود و ترک آن شرعاً گناه است و مجاز نیست.
غیر جائز: که حرام نامیده می‌شود و نباید آن کار انجام شود.

قرآن ، سنت و حدیث رسول الله از منابع شناخت اسلام است که توسط عالمان دینی مورد بهره برداری قرار می گیرند.