با توجه به اعلام قبلی که در مطالبم ( به شرط حیات) از متون ومنابع قرآنی استفاده بیشتری خواهم کرد برای شروع در همین پست از آن بهره خواهم گرفت.
یکی از توصیفات بی نظیری که در قرآن در مورد خداوند (الله) شده است عبارت زیر میباشد:
لَیسَ کَمِثلهِ شَیء
هیچ چیزی مثل او نیست یا او مثل هیچ چیزی نیست.
آشنایی نسبی با "یهوه" یا "الوهیم" در کتاب تورات، و "پدر" در انجیل دارم اما آنچه در این عبارت(آیه) در مورد خداوند توصیف شده است به حقیقت میتواند مکمّل و متمّم دو نوشتار قبلی در مورد خدا باشد.
در کتاب قرآن ما با اسامی متعددی برای خداوند مواجه میشویم که به نام "اسماءالحسنی" مشهور هستند.
این اسامی ما را با صفات و ویژگی های الهی آشنا میکنند.صرفنظر از اینکه این اسماء و صفات گاه جنبه ی خصلت بشری به خودش میگیرد اما بازگشت به آن عبارت بالا(لَیسَ کَمِثلهِ شَیء)موضوع را به تمام معنا حلّ میکند.
قرآن به ما می گوید که آن خدایی که برای او اسماءالحسنی /نامهای نیک است و با آن اسامی خدا را بخوانید و اینها برای شناخت شما از او میتواند کافی باشد اما در تاکیدهای مکرر و موکد اشاره دارد که او فراتر از هر وصف و توصیفی هست (سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ) و هیچ چیز شبیه او نیست یا او شبیه هیچ چیزی نیست.
به عبارتی می خواهد بگوید همه آنچه در قرآن آمده است برای ارایه و معرفی یک نشانه هایی از وجود یک حقیقت است.حقیقتی عظیم و بزرگ و مافوق تصوّر که شرح و بیان چند مورد از ویژگیهایی او در قالب عبارات کلامی و زبان قراردادی انسانی نمیتواند معرّف تمام نمای او برای عقول بشری باشد.
فراتر از عقل و وهم و خیال و هرچه که بتوان تصوّرش کرد ...
همه چیز در همان یک جمله کوتاه خلاصه و جای گرفته است:
لَیسَ کَمِثلهِ شَیء